Na een kort avontuur bij Bloemendaal keert keeper Hugo Klerkx weer terug op het oude nest. Liefst 22 jaar lang verdedigde hij de clubkleuren van Alliance 22, nadat hij er als vijfjarig jongetje binnenstapte, voordat hij vorig seizoen besloot zijn vleugels uit te slaan. Nu, een flinke dosis ervaring rijker, trekt hij de vertrouwde keepershandschoenen weer aan. Hij blikt terug op een leerzaam jaar en kijkt gretig vooruit naar de jacht op promotie. “Mijn hart ligt bij Alliance ‘22.”
De stap naar buurman Bloemendaal was er één uit sportieve ambitie. Klerkx wilde zichzelf testen op een hoger niveau en stapte bewust uit zijn comfortzone. Toch liep het seizoen anders dan gehoopt. De stevige concurrentiestrijd die de trainer vooraf al had voorspeld, pakte in zijn nadeel uit, waardoor de voormalig onbetwiste nummer één van Alliance ‘22 regelmatig op de bank belandde. Wel kreeg hij bij de aankondiging van zijn vertrek nog een mooie bevestiging van zijn trainer mee. Klerkx had absoluut laten zien dat hij het tweedeklasse-niveau waardig is.
“Het was deels leerzaam, maar het heeft helaas niet uitgepakt zoals ik wilde,” vertelt Klerkx eerlijk over die periode. “De omschakeling naar een reserverol vond ik heel lastig. Je wil minuten maken en jezelf laten zien. Als je die kans dan niet of maar half krijgt, is het heel moeilijk om je daaraan over te geven. Ik miste het spelen enorm.” Ook het verplicht toekijken bij zijn oude liefde Alliance ‘22, vanaf de zijlijn in plaats van op het veld, viel hem zwaar, zeker in periodes dat het team het moeilijk had en hij zelf geen invloed kon uitoefenen.
Lessen in opbouw en mentaliteit
Ondanks de teleurstelling van de reserverol, neemt Klerkx waardevolle bagage mee terug naar Haarlem. Het jaar op een hoger niveau trainen heeft hem als keeper completer gemaakt. “Voetballend heb ik veel geleerd,” legt hij uit. “Bij Bloemendaal lag de focus echt op het opbouwen en het zoeken naar de ‘zes’, in plaats van bij problemen direct de lange bal te hanteren. We hielden de bal meer in de ploeg.”
Daarnaast nam hij een flinke portie vechtlust mee terug. “De intensiteit en de pure winnaarsmentaliteit op de trainingen bij Bloemendaal vond ik prachtig. Daar heb ik echt van genoten. Ik hoor dat de basisintensiteit bij Alliance ’22 inmiddels ook omhoog is gegaan, dus ik hoop die mentaliteit komend seizoen verder in de groep te brengen.”
Het kantelpunt en een warm welkom
Het echte moment van bezinning kwam kort na de winterstop. Na een sterke, winnende wedstrijd onder de lat bij het eerste elftal van Bloemendaal, kreeg hij te horen dat hij de daaropvolgende wedstrijd weer naar het tweede elftal werd teruggezet. Klerkx trok zijn conclusies: “Toen dacht ik: oké, dit bankzitten is niets voor mij. Ik miste mijn oude geluk en de mensen. De keuze was toen in mijn hoofd eigenlijk al gemaakt.”
De terugkeer naar Alliance ‘22 voelde direct vertrouwd. Vlotte, positieve gesprekken met hoofdtrainer Bas Groenveld en teammanager Maurice van Abbevé zorgden voor een duidelijke missie en een heldere rolverdeling. De spelersgroep, die Klerkx niet alleen als keeper maar ook als persoon had gemist, reageerde vol enthousiasme op de rentree van hun doelman.
Eén missie: Kampioen worden
Aan interesse van andere clubs ontbrak het deze zomer overigens niet. Klerkx werd door meerdere eerste elftallen benaderd, maar wees alle aanbiedingen resoluut af. Hij heeft met Alliance ‘22 namelijk nog een rekening openstaan en is klaar om direct weer de leidersrol op zich te nemen.
“Ik wil Alliance ’22 terughelpen naar de derde klasse en laten zien dat dát mijn niveau is,” klinkt het stellig. Over de doelstelling voor het komende seizoen in de vierde klasse hoeft hij dan ook geen seconde na te denken. Dat is directe promotie, en dus het kampioenschap. “Exact dat,” besluit Klerkx strijdlustig. “Een duidelijke taak. Het lijkt me superleuk om met elkaar voor die titel te strijden. De energie die dat geeft en het plezier dat we daar weer uit gaan halen, daar kijk ik enorm naar uit!”
Tekst: Jesse Faas
