JOOP VAN VELZENEnkele dagen geleden bereikte ons het droevige bericht dat Joop van Velzen is overleden. Joop was een onvervalst icoon van Alliance en een hondstrouwe volger van onze club. Hij was volstrekt uniek: een atypische voetbalman, decennialang actief bij de club, die overal, maar vooral bij het eerste zondag elftal, telkens weer een onuitwisbare indruk wist te maken. Na zijn gezin was Alliance zijn tweede en zijn derde liefde. Daarna pas kwam pas het voetbalspel zelf. In zijn rol als elftalbegeleider maakte Joop lang duidelijk wat zijn kijk op teamvorming precies inhield. Hij had oog voor alle spelers, gaf ogenschijnlijk kleine zaken juist grote betekenis en bracht schijnbaar grote problemen tot normale proporties terug en zorgde zo altijd voor de juiste balans binnen een elftal. Met zijn relativerende blik vormde hij een cruciale schakel tussen spelers en trainer en bewaakte hij zorgvuldig het voor hem zo belangrijke teamgevoel. Hij bewaarde zijn rustige uitstraling wel alleen voor de kleedkamer en de kantine. Na de aftrap op het veld was Joop juist bloedfanatiek. Bij het minste onrecht liet hij de scheidsrechter weten hoe- en waar de goede man het beter had kunnen doen. Hij deed dat nooit op een onbehoorlijke manier, maar wel altijd messcherp en vol overtuiging. Joop was ook uniek door zijn markante verschijning. Het liefst bezocht hij de wedstrijden van zijn Alliance’22 gekleed in een korte broek, sandalen en om zijn nek bungelend: een karakteristieke, gebreide groen-zwarte sjaal. Joop was lekker alternatief en trots op zijn eigenzinnigheid, passend bij het Alliance van die tijd. Het was zeer wrang dat Alzheimer hem uiteindelijk dwong zijn actieve rol binnen de club op te geven. Maar Joop bleef Joop: een echte Alliancer, die ondanks zijn ziekte en afnemende zicht trouw zijn club bleef bezoeken, daarbij altijd weer onvoorwaardelijk gesteund door zijn lieve vrouw Marita; ook een echte Alliancer. Daarnaast was Joop jarenlang op vrijdagochtenden te vinden in een select gezelschap van lijnentrekkers: een groep van illustere Alliancers die tezamen de wereldproblematiek en het oeuvre van Johnny Cash bespraken, terwijl zij witte krijtlijnen trokken langs- en over het enige overgeblevene grasveld. Met de komst van alleen nog maar kunstgras verdween de witte kalk, maar de afspraak op het Alliance terrein werd gewoon voortgezet. Dat gold ook voor de bezoekjes aan wedstrijden, al werd dat vanwege de steeds meer aanwezige ziekte niet meer elke thuiswedstrijd. Toch stond hij vlak voor zijn overlijden nog samen met zijn grote liefde Marita langs het veld bij een wedstrijd van het eerste. Zijn loyaliteit was onwrikbaar: de geest van dat heerlijke cluppie uit Haarlem Zuid-West zat diep in zijn DNA. Met pijn in ons hart nemen wij afscheid van een historisch vertegenwoordiger van onze vereniging. Joop, je blijft voor ons altijd een Groen-Zwarte Leeuw in hart en nieren. Afscheid vrijdag 15 mei om 12.00 uur Door: Mischa van Oss We wensen familie, vrienden en bekenden veel sterkte. |
