Vrijwilliger in het zonnetje: Rick van Dijk
Iedere club heeft zo z’n geheimen. Alliance ook.
Een klein detail dat iedere week gewoon op het veld te zien is. Iedereen kijkt ernaar, maar bijna niemand die het doorheeft. Rara… wat zou het zijn?
Rick van Dijk laat weinig los als het ter sprake komt. Hij weet er alles van. Sterker nog: hij heeft er zelf een hand in gehad. Maar verklappen? Dat laat hij liever aan oplettende leden over.
Rick is zo iemand die je misschien niet meteen opvalt, maar die je overal terugziet. In de ballen die klaarliggen voor de training. In de hesjes die netjes verdeeld zijn. In de teams die er verzorgd bijlopen voor de training of bij de wedstrijden het weekend. Al zo’n acht jaar zorgt hij ervoor dat alles klopt.
Zijn weg naar die rol begon vrij onschuldig. Toen zijn zoon begon met voetballen bij de mini’s, zag Rick een oproepbord met een dringend verzoek om vrijwilligers. Eén van de functies: assistent materiaalman. Met een technische achtergrond leek hem dat wel wat. “Misschien kan ik een beetje helpen,” dacht hij. Dat “beetje helpen” liep anders. Voor hij het wist, stond hij zelf aan het roer.
Wat Rick precies doet, is lastig in één zin te vatten. Hij zorgt er simpelweg voor dat iedereen kan voetballen. Van het inkopen van ballen en het samenstellen van teamtassen tot het vervangen van versleten materiaal en het organiseren van het tenue: alles loopt via hem. Aan het begin van het seizoen zorgt hij dat ieder team compleet is. Daarna begint het echte werk pas.
Want materialen hebben de neiging om… te verdwijnen. Ballen raken kwijt, karren raken leeg, sloten blijven open. Rick kijkt er nuchter naar, maar het valt hem wel op. “Wat mensen soms vergeten, is dat vrijwilligers vaak de rommel van anderen opruimen,” zegt hij. Toch blijft hij het met plezier doen. Juist omdat hij ziet waar het voor is. In het jubileumjaar was hij ook betrokken bij de nieuwe clubkleding. Als hij nu over de velden kijkt en iedereen er strak en verzorgd bijloopt, geeft dat hem zichtbaar plezier.
Als Rick over de club praat, verandert zijn toon. Dan gaat het niet meer over ballen en hesjes, maar over mensen. Alliance is voor hem vooral een plek waar iedereen welkom is. Dat zie je volgens hem terug op en rond de velden: van de jongste jeugd die net begint, tot de senioren die fanatiek hun wedstrijden spelen. “Het is gewoon een fijne club,” zegt hij. “Er is weinig gedoe. Dat maakt het leuk.” Hij geniet ervan om over het terrein te lopen en te zien dat alles draait. Teams die trainen, wedstrijden die gespeeld worden, vrijwilligers die hun steentje bijdragen. En ergens daartussenin: het resultaat van zijn werk.
Toch is er ook ruimte voor ambitie. Als Rick één ding zou mogen veranderen, hoeft hij daar niet lang over na te denken: meer ruimte. “Het is gewoon druk,” zegt hij. “We hebben eigenlijk te weinig velden voor het aantal leden.” Niet om groter te worden, maar om het beter te maken voor iedereen die er al is.
Rick kijkt ook verder dan zijn eigen rol. Hij ziet hoe de club zich ontwikkelt en waar kansen liggen. Bijvoorbeeld in het beter begeleiden van spelers die zich later ontwikkelen. “Blijf ook naar de breedte teams kijken,” vindt hij. “Niet alleen de selectieteams. Sommige spelers groeien later door.” Het typeert zijn blik: nuchter, betrokken en altijd met het belang van de club voor ogen.
En dan is er nog dat ene detail. Dat kleine geheim van Alliance’22. Rick weet precies waar je op moet letten. Hij heeft er zelfs bewust voor gekozen. Maar hij zegt er verder niets over. Alleen dit: als je hem tegenkomt op de club, vraag er eens naar. De kans is groot dat hij het mysterie gewoon in stand houdt.
Wat wel duidelijk is: zonder mensen als Rick zou Alliance er heel anders uitzien. Minder georganiseerd, minder verzorgd en waarschijnlijk een stuk chaotischer. Zelf blijft hij er bescheiden onder. “Zonder vrijwilligers draait deze club niet,” zegt hij. “Zo simpel is het.”
